Bir süredir keyifsiziz. Kayınpederim geçen hafta beyin kanaması geçirdi :( Çok ama çok üzüldüm. Ortada çok net olmasa da umut verici bir gidişat var. Yine de diken üstündeyiz desem, yalan olmaz. Hele benim bir worst case specialisti (bu onu ilk gördüğüm günden ona yakıştırdığım lakap olmakta) olan eşim için çok yıpratıcı bir süreç. Okuyor, danışıyor, doktor&hastane araştırıyor vs vs. Ama insanın babasını kısa süreliğine de olsa kolu ve dili tutmaz olarak görmek tarifi imkansız bir şey, eminim. Ben bile kayınpederimi o şekilde düşününce nasıl bunalıyorum. Ey Allah'ım her şeyimiz emanet, istediğinde bir anda alabiliyorsun, bizi senden başkasına muhtaç etme. Bunları buraya yazma nedenime gelince sonradan biraz daha net hatırlayabilmek. Yoksa unutuyorum. Unutmadan besmele çekmek unutkanlığa iyi geliyormuş, biliyor muydunuz?
Bu aralar çocukları da biraz daha fazla fotoğraflamaya, kameraya çekmeye başladım. Öyle mükemmel bir harmoni içindeler ki, kayıt altına almam lazım. Oynayabiliyorlar, birbirlerini anlayabiliyorlar, empati yapabiliyorlar, birbirlerinin ufuklarını açıyorlar. Acaba bu huzurlu hal ne kadar sürecek :) Bu arada gelecek nesilllere ne çok gerekli/gereksiz bilgi, belge bırakıyoruz değil mi? Aynı şey tez için makale okurken de aklıma takılıyor. Aynı şeyi söyleyen, bir farklılık taşımayan öyle çok makale var ki...
Başlıkta bahsi geçen değişiklik ise bugün tüm takip ettiğim yabancı sitelere ( gerçi uzun bir süredir, readerdan okumadan okundu olarak işaretliyordum) yorum bırakacağım. Aman ne de büyük bir değişiklikmiş değil mi ama :)) Çok şeyler öğrendim onlaradan bugüne kadar, mesela son dönemde pasta süslemenin püf noktalarını öğrendim, çok makbule geçti. Türklerde bu bilgi yok muydu, mutlaka vardır, ama ben new yorkerlardan öğrendim. Sonra saça ısıl işlem uygulamadan nasıl şekil verilir onu öğrendim, kızım büyümeden ustalaşmam lazım :) Bari bir de selam vereyim kendilerine.
Kayınpederine çok geçmişler olsun Busecim,
YanıtlaSilAllah şifa versin ve de yardımcısı olsun dilerim...
Çok teşekkür ederim Terliksi Annem Gönül :) Çok güldürdün beni Allah da seni güldürsün :))
YanıtlaSilHatta sana yorumda yazdığım gibi beni çocukluğuma da götürdün, anneme de buradan selam olsun.
Sil:))) Benden de selam söyle,ellerinden öp annenin...
SilAcil şifalar dilerim.
YanıtlaSilBir ben videoya çekemiyorum kızımı. hep kaçırıyorum :(
Ya da o makineyi kaçıyor değil mi :)
SilCanım Busem, Allah şifa versin kayınpederine.. Benim babam da geçirmişti beyin kanaması onu hatırladım şimdi. çok ümitsiz görünmesine rağmen doktorların mucize tabiriyle iyileşti sonra ama Alzheimeri tetikleyen oldu o olay sanırım.. :(
YanıtlaSilNeyse... pinterestte herşeyin tarifi var makaleyle yorma kendini, herşey elinin altında:)
Sağol Mümine'ciğim. Esasında ne kadar sık görülen bir illet ya bu. Senin baban, benim kayınpederim ve kendi dedem, sayabilirim daha da.
SilPintereste hiç girmiyorum Delişim. Girersem çıkamam, biliyorum. Şu tezi bir teslim edeyim, sonra salacağım kendimi :)
çok geçmiş olsun.
YanıtlaSilÇok teşekkür ederim nazik yorumun için.
Silcok gecmis olsun. O da nasil sinsi birsey bir anda ortaya cikiyor. Ama iyilesen cok var dilerim kayinpederin onlardan biri olur.
YanıtlaSilTekrar gecmis olsun...
Evet, sahiden çok sinsi. Çünkü mesela benim kayınpeder daha önce de geçirmiş, hiç farkedilmedi. Ancak şimdi tomografiye girince doktorlar söyledi, "bu ilk değilmiş" diye. İnsan vucüdu hayret edilesi bir yapı. Unutmadan çok teşekkür ederim şifa dileğin için.
Silbusem çok geçmiş olsun, rabbim acil şifalar verin inşallah.. eşine de öncelikle sabır diliyorum dediğin gibi katlanması da zor babayı öyle görünce..bende babamı bu illetten kaybettim,rahmet olsun canına..
YanıtlaSilinsan, annesi babası hastalandığında kendinin de birilerinin çocuğu olduğunu hatırlıyorsun..
sana sözüm var ama bir türlü yazamıyorum bloga birşeyler.. kış bizim için hastalıklarla ve de ateşli günlerle geçiyor maalesef..
çocukların birbiriyle iletişime geçtiğini yazman büyük bir umut oldu benim için.. her ne kadar bebek sevsemde evde sürekli 0-3 yaş bebek olması azıcık sıktı beni :) büyüsünler oynasınlar film izlesinler e madem coşsunlar istiyorum,balsultanı paşayı ve de seni bolca öpüyorum benim ekiple beraber ..
dip not:cümlelerimdeki düşüklüğü görünce utandım :)) çocukları izlerken yazmak zor..
YanıtlaSilSağol Hayriye'm. Ayrıca ben de babacığına Allah'tan rahmet diliyorum. Ölüm çok zor bir mefhum, kaç cümle yazdım sildi şimdi, bilemiyorum. İçinde sevdiklerin ve ölüm geçen cümleler kurmak çok zor.
YanıtlaSilBloga bir şeyler yazmayınca bilgisayarla ilgili falan bir problem var diye düşünmüştüm. Çok geçmiş olsun miniklere. Bizim geçen yıl hep öyleydi, bu sene sürekli balık yağı takviyesi yapıyorum, faydasını gördük gibi.
Çocuklar bir kaç aydır her şeyi kolaylaştırır oldular. Bir şekilde anlaşıyorlar, en güzeli empati yapabiliyorlar. Ablamızın 3 yaşını doldurması zaten başlı başına devrim oldu ama en önemli etken küçüğün konuşmayı sökmesi. Kendini anlatabilmesi bizden çok ablası için önemliymiş :)) Her dönem gibi bununda bir sonu olacaktır ama şimdi tadını çıkarma zamanı.
Ben de hepiciğinizi pek çok öpüyorum, iyileşip katılın aramıza.